De etalage is een scherm geworden
Wie producten online verkoopt, presenteert ze aan iemand die niets mag aanraken, niets kan omdraaien en de maat niet kan schatten. Alles moet uit het beeld komen.
De stijl van de etalage
Art deco kreeg zijn naam pas achteraf, ontleend aan de Parijse Exposition Internationale des Arts Décoratifs et Industriels Modernes van 1925. De stijl beheerste de jaren twintig en dertig en verspreidde zich razendsnel: van Parijse mode naar New Yorkse wolkenkrabbers, van oceaanstomers tot bioscopen in provinciesteden.
De vormtaal is symmetrisch en geometrisch, maar zonder de strengheid van het Bauhaus. Zonnestralen, trapmotieven, waaiers en zigzaglijnen. Kostbare materialen — ebbenhout, ivoor, lakwerk, chroom — en later, toen de stijl massaproduct werd, materialen die daarop leken. De typografie is smal, hoog en in kapitalen, met ruime letterspatiëring. Denk aan de Chrysler Building, aan Cassandre's affiches voor de Normandie, aan A.M. Cassandre's spoorwegposters die een trein tot een gebeurtenis maakten.
Anders dan de modernisten wilde art deco niet minder maar beter. Versiering mocht, mits die gecomponeerd was. En de stijl bloeide juist op plekken waar iets moest worden aangeprezen: warenhuizen, hotels, cruiseschepen, filmpaleizen. Deze ontwerpers begrepen dat presentatie geen laagje over het product is maar deel van het product zelf — dat het moment waarop iemand blijft staan, ontworpen kan worden.
Waarom dit vak online anders werkt
In het digitale kanaal geldt dat sterker dan ooit, want daar is de presentatie het enige wat de koper heeft. Toch wordt visual merchandising bijna overal nog onderwezen vanuit de winkelvloer: etalages, looproutes, schapindeling. Deze opleiding kiest expliciet voor het online kanaal, waar de omzet groeit en het gerichte scholingsaanbod juist dun is.
“Sander heeft mij boven verwachting geholpen en wist cursisten met verschillende niveaus allemaal bij de les te betrekken.”
