AI schrijft vlot. Dat is precies het probleem.
Een tekst die vloeiend leest en volledig onjuist is, herken je niet aan de vorm. Dat maakt controle geen bijzaak maar het eigenlijke vakwerk.
Beton dat beton blijft
Het brutalisme in de architectuur dankt zijn naam aan het Franse béton brut: ruw beton. Le Corbusier gebruikte het na de oorlog in de Unité d'Habitation in Marseille, waarna Alison en Peter Smithson en criticus Reyner Banham er in Groot-Brittannië een programma van maakten. Het beton bleef zichtbaar, inclusief de afdrukken van de houten bekisting. Leidingen werden niet weggewerkt. Je zag waar het gebouw van gemaakt was en hoe het overeind bleef.
Dat was geen esthetische gril maar een ethische claim: eerlijkheid over materiaal en constructie. De stijl kwam terecht in sociale woningbouw, universiteiten en cultuurgebouwen, werd in de jaren tachtig breed gehaat, en wordt sinds kort weer gewaardeerd — vaak net te laat om sloop te voorkomen.
Op het web keerde de houding rond 2018 terug als reactie op interfaces die overal hetzelfde waren gaan ogen: dezelfde afgeronde hoeken, dezelfde zachte schaduwen, dezelfde vriendelijke illustraties. Het webbrutalisme zette daar systeemletters, harde randen en onverbloemde kleuren tegenover. Zichtbaar gemaakt in plaats van glad gepolijst.
Waarom die houding hier past
Bij AI-gebruik in communicatie en marketing is dat de kern. Niet doen alsof het systeem begrijpt wat het schrijft, maar weten wat het doet, waar het faalt, en wat je erover afspreekt met je team en je opdrachtgever. De gladde laag is precies het risico: output die professioneel oogt en niet klopt.
“Zeer leerzame en inspirerende lessen. Het is ongelofelijk hoeveel ik in korte tijd heb geleerd.”
